nieuws
kunstenaars
tentoonstellingen
activiteiten
beurzen
informatie




LhGWR
Stationsweg 137
2515 BM Den Haag
070 3886585

info@lhgwr.com

 



Openingstijden
Alleen geopend tijdens tentoonstellingen

Aangepaste openingstijden zomer vanaf 5 juli
Do - Za 12.00 - 17.00 uur
Gesloten van 27 juli - 5 aug.
 
 
 
     

 
     
 


lijn

Meet the Locals
Interview met Gwenda Jakobs, januari 2014
(Door Jolien Schiphorst, LhGWR)

Middels een online en offline programmering genaamd Meet the Locals geeft LhGWR je de kans om de ontwerper en het verhaal achter het product te leren kennen. In de winkel vindt iedere twee maanden een expositie van kleine en grote namen uit de wereld van het Nederlands productontwerp plaats. Met deze expositie biedt LhGWR een podium voor ontwerpers om het maakproces en het verhaal achter het product te vertellen. Op de website van LhGWR is iedere twee weken een interview te lezen met één van de trouwe klanten over zijn of haar inspiraties, obsessies en natuurlijk diens favoriete producten uit het assortiment van de Shop.


lijn

  Gwenda Jakobs (1985) is een grafisch ontwerper uit Den Haag. Na haar studie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) richtte Gwenda met haar partner, Jonathan Looman, ontwerpbureau Since Today op. Onder deze naam maakte Gwenda onder andere werk voor Nives Widauer, Bright, HCAK, Thijs Ebbe Fokkens en sinds vorig jaar de nieuwe huisstijl van Theater aan het Spui.

lijn

Waarom ben je met Grafisch Ontwerp begonnen?

Ik ben mijn hele studie lang onzeker geweest over het feit of ik wel geschikt was als ontwerpster, maar sinds ik een aantal jaar voor mezelf werk weet ik dat dit mijn pad is. Ik kan nu ook wel met tevredenheid terugkijken naar mijn werk.
Mijn fascinatie voor ontwerp is eigenlijk begonnen in mijn kinderjaren. Ik mocht dan zelfstandig naar de bibliotheek en dan nam ik alle folders en flyers mee van alle musea uit het hele land. Ik nam altijd van iedere folder drie exemplaren mee en dan had ik thuis een doosje waar ik alles in bewaarde.

Waarom van alles drie?
Ja van alles drie, daar heb ik nog steeds wel last van, haha. Je kan er dan één bewaren, één bekijken en in de laatste kun je knippen, want daar hield ik ook heel erg van. Ik hield niet van werkstukken maken, het schrijven daar was ik gewoon niet goed in en nog steeds is dat niet mijn sterkste punt. Maar het knippen van de plaatjes en het maken van t werkstuk, het visuele, dat vond ik echt het leukste van het werkstuk.
Zo was ik er ook achter gekomen dat ze in de bibliotheek een knipselbak hadden met alle plaatjes uit de boeken die ze niet meer wilden hebben. Die hadden ze dan allemaal uitgeknipt en op thema gesorteerd. Ik had wel al snel de neiging dat ik alles wilde hebben en niet wilde delen, dus dan nam ik wel eens iets te veel mee terwijl je maar een aantal plaatjes uit mocht zoeken. Maar ik vond dat ik daar recht op had omdat ik goed wist daar mee om te gaan haha.

Mijn fascinatie voor boeken en papier, dat is er echt al heel lang. Dat intieme dat je kan hebben met een boek, dat is echt iets wat ik zoek, waarom ik een ontwerper ben.

Maar je bent dus vooral op print gericht?
Ja met web ben ik niet zo goed, dat komt omdat ik het niet kan voelen. Ik kan het niet aanraken. Ik snap de formaten niet en op ieder beeldscherm is het heel anders. De één heeft een groot scherm, de ander heeft een klein scherm, de kleuren zijn anders, je kan het niet oppakken of het dichtbij je hebben. Ik vind het daarom nog steeds heel moeilijk om daar iets voor te maken, omdat het zo schaalbaar is. Je kan het wel sturen als ontwerper, maar ik heb niet de know how dat ik daar hetzelfde mee kan bereiken. Terwijl als je een boek maakt, en je kiest een bepaald formaat, dan is dat ook het eind formaat. De lezer beleeft het dan hetzelfde als de maker, dat is tenminste de bedoeling. Terwijl een website; ja dat is iedere keer anders.

Je werkt met Since Today natuurlijk veel in opdracht, maak je daarnaast ook eigen werk?
De laatste twee jaar hebben we het daar eigenlijk gewoon te druk voor gehad. Wel is het zo dat ik elke keer als ik op vakantie ga, helaas te weinig, ik mijn camera en mijn statief meeneem en dan probeer ik wel altijd een project te doen op vakantie. Die projecten verdwijnen dan thuis meestal in de kast omdat ik dan ook geen tijd heb om het uit te werken. Dat gevoel van vrij werk is wel iets dat ik aankomende jaren weer terug wil, waar ik weer een balans in wil vinden.

Heb je een voorbeeld van wat je op vakantie hebt gedaan?
Vorig jaar hebben we in Portugal gekleurde vellen papier gekocht, die zijn we daar gaan fotograferen en dat zijn hele abstracte kleurvlakken geworden. Omdat de muren daar zo fel wit zijn en het licht zo scherp is, krijg je zelfs pastelkleurige vellen die kleur afgeven. Dat moet je in Nederland niet proberen. In Portugal is het licht zo anders en de lucht zo blauw, dat werkt sowieso al heel erg inspirerend. Die vellen worden dan zo mooi en geven dan zo mooi licht af.

Nog een voorbeeld: Een aantal jaar geleden hebben we in Griekenland een boekje gemaakt en dat heet Death on Holiday. Dat boekje gaat over het bewustzijn op vakantie. Als je op vakantie gaat, voel je je bijna onsterfelijk, terwijl je eigenlijk op vakantie hele risicovolle dingen doet. Je stapt in een vliegtuig, je gaat naar een ander land waar je de taal misschien niet spreekt. Daar heb je misschien wel de grootste kans om dood te gaan.

En hoe heb je dat verbeeld in het boekje?
Nou daar hebben we een fotoserie voor gemaakt, buiten op de weg en in het landschap daar op een eiland. Het is eigenlijk een collage geworden van vormen en verwijzingen naar Griekenland. Dit was in 2008 toen de crisis in Griekenland net begon en dat was ook merkbaar. We waren één van de weinigen die daar waren, de stranden waren leeg. Dus dat was ook wel toevallig, dat daar ook een soort dodelijke sfeer hing.
Het heeft heel lang geduurd voordat het klaar was, omdat je dan ook weer zoekende bent naar de juiste formaten en de juiste compositie. En zelfs op het laatste moment bij het printen maak je nog keuzes, omdat het gewoon in eigen beheer zelf geprint is in een hele kleine oplage.
Normaal als we iets naar een drukker sturen, moeten we die keuzes al veel eerder maken en bij een opdracht is er ook haast bij en moeten er gewoon knopen doorgehakt worden. Ik vind het daarom ook jammer dat ik minder tijd heb om eigen werk te maken.
Voor klanten herhaal je vaak dingen, terwijl je in eigen werk kan experimenteren met nieuwe technieken die je dan later weer kunt toepassen. Dus ik ben wel weer echt toe vakantie.

Welk project wat je hebt gedaan, ben je het meest trots op of laat het meest van jou zien?
Het boek ‘Do I Dream Or Am I Alive’, dat we hebben gemaakt voor de Oostenrijkse kunstenares Nives Widauer, was een heel groot project dat ook heel lang geduurd heeft. Het is een heel dik boek geworden, echt een ‘bilderbuch’.
Het boek zelf is misschien niet heel spannend, maar dat is ook weer heel erg mooi, want het heeft echt een balans tussen verwijzing naar moderne- en oude typografie en het is echt een verzameling van beelden. Je gaat als ontwerper heel erg naar de achtergrond bij dit soort projecten, maar het hele traject in het selecteren van de beelden en de beeldredactie, maakt dit wel een project waar ik trots op ben. Ik ben ook trots op het geduld dat we voor elkaar hebben gehad, dat vind ik ook wel sterk van ons. We gaan heel erg in dialoog met de opdrachtgever en daaruit probeer je samen keuzes te maken.
Door de dialoog wordt het een heel lang traject waarin de uitkomsten heel erg goed voelen en heel erg uitgebalanceerd zijn.
In het boek zie je ook heel goed het ritme van het beeld en het ritme van de typografie. Ja die balans, als ik daar op terugkijk denk ik echt ‘ja dat is wel heel erg geslaagd’.

Wat zou jouw droom opdracht zijn?
Ja mijn droomopdracht vind ik heel moeilijk. Ik zou wel iets willen realiseren zoals Balcone. Dat ik gewoon bij mensen langs kan gaan en eigenlijk als een voyeur hun balkon kan bekijken en fotograferen zodat ik daar een boek van kan maken. Misschien is mijn droomopdracht wel gewoon iets wat ik zelf realiseer, een eigen idee. Een eigen project waar ik dan tijd voor heb of tijd voor maak. Balcone is nu alleen web, een tumblr vol beelden van balkons, in een combinatie van schilderijen en, deels gevonden, fotografie.

En dat is iets wat jij probeert te vermijden? Dat je meegaat in de ‘hipheid’ van het grafisch ontwerp?
Nou, ik ben er niet helemaal vies van, maar ik vind wel dat iets een functie of een doel moet hebben. En dan is het soms wel heel makkelijk als je er even niet uitkomt te grijpen naar een stijl of een trend. Ik kan niet zeggen dat ik daar niet schuldig aan ben, maar ik probeer me daar wel voor te behoeden.
Ik vind het wel altijd interessant om te volgen, wat het nieuwe straks wordt.

Je bent dus niet alleen bezig met grafisch ontwerp, maar ook met fotografie en met beeldende kunst, ben je ook bezig met interieur? Je eigen interieur?
Ja in mijn eigen interieur ben ik heel erg op zoek. Ik vind het altijd inspirerend als mensen hele grote ingrepen doen in huis, zoals een fel gekleurde muur. Zelf durf ik dat nog niet, maar ik denk dat ik er wel bijna ben.
Het is wel snel een rommel in mijn huis omdat ik heel veel spulletjes heb. Daar probeer ik ook afstand van te doen, maar ik hou gewoon heel erg van spullen. Van boeken en vaasjes en unieke gevonden voorwerpjes. Ik hou dan ook heel erg van tweedehands winkels zoals de Kringloopwinkel. Ik vind het toch het mooist als je dingen hebt waar een verhaal achter zit, die je hebt gevonden, hebt gekregen of die je zelf met veel plezier hebt gekocht. Dus ik probeer nu ook minder dingen te kopen gewoon voor de ‘heb’, maar als ik iets echt mooi vind of heb gekregen, kan ik daar oprecht heel blij mee zijn.

En hoe zou je je eigen interieur beschrijven?
Nou mijn huis is eigenlijk, door mijn liefde voor tweedehands, een grote knipoog naar retro en ook wel een grote knipoog naar Ikea, haha. Boeken en platen zijn wel heel erg aanwezig in mijn huis, en dat zie je ook echt. Ik heb ooit gedacht om alles achter deuren te stoppen, maar een boekenkast en een kast met platen mag gewoon zichtbaar zijn. De huizen die ik op internet zie en mooi vind, zijn ook altijd huizen met enorme boekenkasten. Helaas heb ik nog steeds dat ik van alles drie of twee mee neem, dus dan raakt het ook heel snel vol met kranten en het laatste drukwerk, oh nu klink ik als een hoarder haha.

Waar in je huis breng je het liefste tijd door?
Ik woon niet heel groot dus ik heb helaas nog niet de mogelijkheid om een studiekamer te hebben. Dat zou ik wel echt heel fijn vinden, als ik een studiekamer heb met boeken en een stoel waar ik lekker kan zitten. Ik vind kleine kamertjes heel fijn, dus een klein studeerkamertje is mijn droom, maarja nu zit ik vooral in de woonkamer.

Wat is jouw affiniteit met Nederlands ontwerp en productontwerp?
Als kind was ik gek op het televisieprogramma ‘Tussen Kunst en Kitsch’ met al die feitjes over dingetjes en snuisterijen en vaasjes.
En ook met de dingen die dan uit Nederland kwamen, die waren altijd veel meer in balans en uitgewerkt dan bijvoorbeeld uit Engeland, dat was veel minder gestyleerd.
In die zin vind ik het bij Nederlandse ontwerpers altijd wel heel fijn dat ze een balans kunnen vinden tussen functie en mooiheid.
Ik vind het ook leuk dat je nu weer een draai ziet. In de jaren 90 was Dutch Design heel strak en ook heel vaak een verwijzing naar klassieke vormen ‘maar dan in een nieuw jasje’. Alles moest glad en perfect, maar nu is dat anders. Als je nu kijkt naar de Nederlandse ontwerpers, gaat het heel erg om ambacht onderzoek naar het materiaal. Je ziet een soort ontdekkingstocht naar materiaal en daardoor voelen de dingen nu ook weer wat menselijker aan, je ziet het handgemaakte er in terug.

Voor dit interview heb je een selectie gemaakt van je favoriete producten uit de winkel van LhGWR, zou je iets kunnen vertellen over je selectie?



2 espressokopjes van Alissa en Nienke
Deze kopjes zijn zeker de moeite waard om te komen voelen, want ze voelen echt superlekker. Dat is heel raar, maar dat vind ik met servies heel belangrijk hoe het voelt. En dit voelt echt heerlijk, hier wil je gewoon heel de dag koffie uit blijven drinken. Je ziet ook dat het een uniek object is en dat er geen één hetzelfde is. Dat is gewoon heel erg fijn want je drinkt dan eigenlijk gewoon uit een klein kunstwerkje.

Notitieboekje van Renske Versluijs
Ik maak een notitieboekje nooit vol. Als ik toe ben aan een nieuw begin, en dat is best vaak, wil ik gewoon helemaal opnieuw beginnen. En bij deze is het handig dat het niet zo opvalt als ik steeds een nieuw notitieboekje heb, omdat ik de inhoud gewoon kan verwisselen. Ik heb mezelf wel eens gedwongen het helemaal vol te maken en dat voelde eigenlijk ook wel heel goed, dus dat is misschien een nieuw voornemen voor 2014.
Hij is heel mooi koper, ja het is een trendkleur ik weet het, maar ik vind het heel mooi. Misschien ben ik een soort ekster.

Oorbellen van Sandra Turina

Deze oorbellen zijn fluorescerend oranje, maar door de verschillende deeltjes die over elkaar liggen wordt het bijna koraalrood. Een hele mooie kleur, vooral in combinatie met goud. En hier zie je ook weer dat de ontwerper een heel leuk onderzoek heeft gedaan naar het materiaal. Dat als je het op elkaar legt, het donkerder wordt maar dat het door de verschillende maten aan de buitenkant toch licht blijft geven.

En Poudre ketting van Sweatshop Deluxe

Ik draag graag lange kettingen, misschien past dat het beste bij mijn figuur maar ik vind het ook heel mooi. Ik draag niet heel vaak sieraden. Ik heb dan ook liever een mooie ketting die met veel aandacht is gemaakt, dan dat ik er heel veel heb. Deze ketting is daar heel erg geschikt voor. Hij is goed te combineren en heel mooi gemaakt. Dit sieraad voelt ook weer heel lekker. De hanger is van porselein gemaakt, een materiaal dat je niet verwacht in een sieraad, terwijl het goud wel weer verwijst naar juwelen.

Lepeltjes van Label Aleph

Toen ik hier een tijd geleden in de winkel was en ik deze lepeltjes zag, vroeg ik meteen of ik die niet in veelvoud in één formaat kon kopen, dat ik een hele set van 6 zou hebben. Misschien komt het omdat ik uit een groot gezin kom dat ik alles in 6 wil hebben, maar dit lijkt me zo heerlijk om hier mijn eitje mee te eten.
Ik hou heel erg van gewoontes, ik heb er niet veel want daar ben ik te chaotisch voor, maar de gewoonte om een gekookt eitje te eten op zondag vind ik echt heerlijk en deze lepeltjes zouden daar perfect voor zijn.

Servet Tafelboeket van Nienke Sybrandy
Wij hadden thuis nooit katoenen servetten maar bij mijn vriend heeft iedereen een eigen servet met zijn eigen servetring. Ik heb inmiddels ook mijn eigen servetring, maar nog niet met mijn voorletter erin gegraveerd. Misschien komt dat binnenkort. Een servet van zo een mooi materiaal is heerlijk om op je schoot te hebben. Ik vind deze heel mooi omdat ik heel erg van planten en natuur hou. Het is een servet maar het heeft wel iets weg van een print en dat vind ik juist wel heel mooi. Het lijkt een kopie van een zwart wit print, maar het zit helemaal in de stof en die voelt ook nog eens heel zacht.

Ketting en armband van SMJD

Deze set is ook weer van een materiaal dat je niet meteen zou associëren met een sieraad. Toch heeft ze het voor elkaar gekregen, door een klein metalen detail, het op een sieraad te laten lijken. Door de kleuren en de combinatie van de kleuren wordt het ook een heel draagbaar en sierlijk geheel, terwijl het touw eerder doet denken aan schepen en aan de bouw.

A Task For Poetry #3 van Onomatopee
Dit zijn drie boekjes met drie hele mooie kleuren en het zijn drie kleine verhaaltjes. Ik heb deze boekjes ook thuis en daar grijp ik toch wel vaak naar als inspiratie voor de verhouding en de maten, die zijn namelijk net een beetje anders. Vooral de drie bij elkaar maakt het een hele mooie bundeling. Het werk wat er in zit is ook heel fijn, het papier en de kleuren en het werk zelf is heel sterk. Het verhaal achter het kunstwerk wordt heel mooi verwoord, waardoor je het kunstwerk ook echt ervaart. De typografie die ze gebruikt hebben is een beetje raar en anders, het is bijna kalligrafie dat met een pen op het papier is gezet. Hierdoor wordt het heel persoonlijk.

Mark Manders

Ik vind Mark Manders echt geniaal. Zijn werk gaat heel erg over tijd en het moment. Zo is er een serie met honden dat over een aantal jaar gemaakt is, maar met een materiaal dat lijkt op natte klei. Dus als je het ziet, lijkt het alsof het net gemaakt is, alsof het daar ligt voor jou. Als je een tentoonstelling van hem binnenloopt, voelt het alsof je daar eigenlijk niet mag zijn omdat het nog gaande is.
Ik ben altijd super nieuwsgierig en het lijkt alsof je bij het werk van Mark Manders nieuwsgierig mag zijn. Ik zou wel eens een werk van Mark Manders willen zijn, gewoon om te kijken hoe mensen reageren.
Ik ben een keer naar een lezing van hem geweest en hij vertelde dan ook dat hij een alter ego heeft die ook Mark Manders heet en dat vond ik zo mooi. Ik denk dat het als kunstenaar of als ontwerper ook heel fijn is om soms een alter ego te zijn, omdat je dan sneller de beslissingen en keuzes kan maken die je eigenlijk wilt maken. Het is natuurlijk dat geniaal dat je alter ego dan dezelfde naam heeft.

Wines van Measure
Ik hou heel erg van feitjes en kleine weetjes. Soms is dat heel handig maar soms is het ook allemaal informatie in je hoofd waar je niks mee moet. En dit is dan ook weer zo een boekje waar heel veel informatie in staat, heel mooi opgemaakt, waardoor het ook wel weer heel handig is. Allemaal kleine feitjes en cijfers over wijn in verschillende talen. Dus als ik weer tijd en ruimte heb in mijn hoofd, dan is dit informatie die ik er wel weer bij zou willen hebben. Het is altijd leuk om net iets meer te weten of ergens goed in te zijn, en dit boekje geeft de mogelijkheid om goed te zijn in iets.

Haarscherp van Arjan de Nooy

Arjan de Nooy heeft met dit project een eigen verhaal gecreëerd met beeld, dat vind ik heel mooi. Het is een verwijzing naar een feministisch fototijdschrift en het gebundeld als een soort verzameling. Het is heel mooi bij elkaar gebracht in een heel mooi vormgegeven map.

Censorship Daily van Jan-Dirk van der Burg
Deze publicatie is ook een soort verzameling die laat zien hoe de krant er uit ziet in Iran. Dit is gewoon zo een andere wereld dat je gewoon niet kan realiseren dat dit zo kan. De krant ziet er heel anders uit omdat er een heel groot deel van de foto’s vaak is afgedekt omdat bepaalde dingen niet zijn toegestaan. De ingrepen die zijn gedaan maken de beelden heel mooi, maar de gedachte erachter is natuurlijk heel naar.
Het is leuk om te zien op welke manier en met welke precisie de afbeeldingen zijn afgedekt, waardoor het beeld ook juist weer heel komisch wordt en eigenlijk extra nieuwsgierigheid oproept.
 
     
 
     
  In de winkel vind je handgemaakte, unieke en vernieuwende producten uit verschillende ontwerpdisciplines.



Binnenkort krijgen wij ook een WEBSHOP, nog even geduld...



Meet the Locals

Interview
Mirre van den Berg
Welmer Keesmaat
Dave Valk
Gwenda Jakobs



Expositie
18-01-14 t/m 22-02-14
Alissa + Nienke


In het Kader van Liefhertje

26-05-13
Wood-Collar

14-04-13
Hanemaai

27-01-13
De Intuitiefabriek

07-09-12
Lieke Jildou de Jong

01-06-2012
Nienke Sybrandy



 
     

 

   
     
 
  Copyright (C) 2017 Liefhertje en De Grote Witte Reus Den Haag / All rights reserved / Disclaimer
Thanks to: Europese Unie, Gemeente Den Haag, Stroom Den Haag, Hofstad Hosting
  Hier wordt geïnvesteerd in uw toekomst.
Dit project is mede mogelijk gemaaktmet steun van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling van de Europese Unie.