|
|
| |
|
|
| |
De Vlaamse fotografe Sarah Carlier onderzoekt in haar werk de reikwijdte van traditie en cultureel bepaalde gewoontes. Zij toont subtiele aanvaringen tussen verleden en heden die uitmonden in zeer herkenbare kruispunten van nostalgie, wrangheid, absurditeit en schoonheid. Het alledaagse, maar in het bijzonder de manier waarop mensen omgaan met de oorsprong van hun dagelijkse routine, is Carliers belangrijkste inspiratiebron. Door mensen als een documentairemaker te volgen, te observeren en met hen in dialoog te gaan ontstaan nieuwe uitgangspunten voor haar werk. Tijdens het maakproces voegt ze daar haar eigen belevingswereld, fantasie en herinneringen aan toe om tot autonome beelden te komen. De uiteindelijke beelden blijken ingetogen, verstild en intiem waarbij de scheidingslijn tussen realisme en surrealisme flinterdun is.
In her work the Flemish photographer Sarah Carlier researches the scope of tradition and culturally defined habits. She shows the collisions between past and present that mount in recognizable crossings of nostalgia, acerbity, absurdity and beauty. The commonness, but especially the way in which people deal with their day-to-day routine is Carlier’s most important source of inspiration. By following people like if she is making a documentary, observing them and engaging into dialogue, new principles for her work develop. During the creative process she adds her own perception, fantasy and memories to come to autonomous images. The ultimate images seem subdued and intimate and the line between realism and surrealism is wafer thin.
|
|
| |
|
|
|
|
|
