|
|
| |
|
|
| |
Projectruimte
'Schatgraven' - Peter de Krom
Expositie: 7 september t/m 7 oktober 2012
Opening: vrijdag 7 september, 19:00 - 23:00 uur (Tijdens Hoogtij #30) |
|
Fotograaf Peter de Krom organiseerde in de lente van dit jaar op het strand van Hoek van Holland een wedstrijd schatgraven. Een vergeten groepsactiviteit die hij tijdens het afstruinen van beeldbanken ontdekte en wat hem bleef achtervolgen. In de jaren vijftig en zestig werden deze evenementen regelmatig georganiseerd en de opkomst was fenomenaal. De bijbehorende oogstrelende beelden die hieruit voortkwamen inspireerden De Krom, die zijn camera regelmatig richt op groepsgedragingen. Wat zou het magistraal zijn om een dergelijk beeld te maken nu de crisis ons allemaal bezig houdt. Het enige struikelblok was het feit dat het sinds de jaren zestig niet meer werd georganiseerd.
De Krom besloot eigenhandig een schatkist met 1000 euromunten te begraven en het evenement zelf te organiseren. Hij reserveerde bij gemeente Hoek van Holland 25.000m2 strand als fotokader. Hij bepaalde hoe het strand eruit moest zien, hoe groot het oppervlak met mensen zou worden en vanaf welk standpunt hij de foto zou maken. Wat er zich binnen dat oppervlak zou gaan afspelen lag uiteraard aan de mensen zelf. Uiteindelijk zetten 20 vrijwilligers het strand af met 500 meter aan dranghekken en werd het zand volledig machinaal gezeefd voor een egale zandstructuur. Het oppervlak werd een vierkant van 300m2, afgebakend met afzetlint en met zijn camera stond hij in een hoogwerker op 12 meter hoogte. In het vierkant mochten vervolgens 150 mensen gratis de schatkist met de hand opgraven!
In de tentoonstelling bij LhGWR (Liefhertje en De Grote Witte Reus) is een selectie van tien verschillende beelden van het graafproces te zien die uiteindelijk worden afgedrukt op 160 x 120 cm. De foto’s worden in een oplage van slechts één gemaakt. Iedere foto verbeeldt daarbij een ander moment van het graafproces van begin tot eind. Op de eerste foto zal men dus slechts enkele centimeters tot de zandbodem zijn doorgedrongen en op de laatste foto is men inmiddels deels onder de grond verdwenen en wordt de schat gevonden. Doordat iedere foto vooral een leeg strand met slechts een vierkant van gravende mensen toont is het zichtbare verschil tussen de foto’s subtiel en hebben deze allemaal dezelfde eigenaardige beeldtaal.
|
|
| |
|
|
|
|
|
